ΦΤΟΥ ΚΑΙ ΒΓΑΙΝΩ

Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΕΝΑΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ...ΝΑ ΣΑΝ ΤΟ ΚΡΥΦΤΟ ΘΑΡΡΩ.Ο ΘΕΟΥΛΗΣ ΦΥΛΑΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΑ 100 ΚΑΙ ΦΤΟΥ ΚΑΙ ΒΓΑΙΝΕΙ!ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΡΥΦΟΚΟΙΤΑΕΙ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΝΑΓΚΑΖΟΝΤΑΙ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΝΩΡΙΣ,ΠΟΛΥ ΝΩΡΙΣ.ΟΜΩΣ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣ ΤΟΤΕ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΘΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΝ ΝΑ ΚΡΥΦΤΟΥΝ ΣΤΙΣ ΓΩΝΙΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ...ΑΛΛΟΙ ΘΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΖΕΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ,ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΛΛΟΙ ΤΗΝ ΔΟΞΑ,ΤΟΝ ΦΘΟΝΟ,ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ...ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΛΛΟΙ ΘΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΟΥΝ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ,ΤΗΝ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ,ΤΟΝ ΠΟΝΟ,ΤΗΝ ΜΑΧΗ,ΤΗΝ ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ,ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ,ΤΑ ΜΙΣΗ,ΤΑ ΠΑΘΗ....ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΘΕ ΓΩΝΙΑ ΚΑΙ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ.
ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΟΛΟΙ ΘΑ ΚΡΙΘΟΥΝ ΜΕΧΡΙ ΤΑ 100.ΛΙΓΟ ΠΑΝΩ ΛΙΓΟ ΚΑΤΩ.ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΠΕΙ Ο ΘΕΟΥΛΗΣ ΦΤΟΥ ΚΑΙ ΒΓΑΙΝΩ!
Ο ΜΙΚΡΟΣ ΘΕΟΣ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΜΑΣ...

ΣΑΝ ΜΩΡΟ....

MIA ΣΤΙΓΜH,ΜΙΚΡO ΣΗΜΑΔΙ ΠΟΥ ΜΕ ΚΑΝEI ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΩ.
ΕΥΧAΡΙΣΤΩ ΣΕ.

ΚΑΠΟΤΕ...

ΠΑΝΕ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ,ΑΝΟΙΞΗ ΗΤΑΝ ,ΘΥΜΑΜΑΙ,ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΕΡΘΕΙ ΝΑ ΣΕ ΔΩ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΛΙΓΕΣ ΦΟΡΕΣ ΠΟΥ ΜΕ ΕΚΑΝΕΣ ΝΑ ΝΙΩΣΩ ΠΩΣ ΧΑΡΗΚΕΣ ΠΟΥ ΜΕ ΕΙΔΕΣ.ΤΟ ΙΔΙΟ ΒΡΑΔΥ ΕΙΧΑΜΕ ΞΑΠΛΩΣΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΔΙΠΛΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΣΤΟ ΣΑΛΟΝΙ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΑΡΑ ΣΟΥ ΑΡΧΙΣΕΣ ΝΑ ΜΕ ΓΑΡΓΑΛΑΣ ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΓΕΛΟΥΣΑ ΚΑΙ ΓΕΛΟΥΣΑ ΚΑΙ ΓΕΛΟΥΣΑ...ΔΥΝΑΤΑ.ΜΟΝΟ ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΝΙΩΘΑ.ΜΕ ΤΟΣΟ ΑΠΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΣ ΝΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙΣ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ.
ΚΑΙ ΠΕΡΑΣΑΝ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΠΑΨΕΣ ΝΑ ΜΕ ΓΑΡΓΑΛΑΣ...
ΕΠΑΨΕΣ ΝΑ ΜΕ ΑΓΓΙΖΕΙΣ.
KAI H EYTYXIA ΠΑΓΩΣΕ ΣΕ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ

ΟΝΕΙΡΟ

<
ΜΙΑ ΠΑΡΑΓΚΑ ΣΤΗΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΓΥΑΛΟΥ,
ΚΑΛΑΜΙΑ ΚΑΙ ΚΛΑΔΙΑ ΤΑ ΤΕΙΧΗ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ.
Η ΓΗ ,ΚΡΕΒΑΤΙ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΓΙΑ ΥΠΝΟΥΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΡΩΤΕΣ.
ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΑ,ΚΗΠΟΣ.H ΕΔΕΜ ΣΤΟΝ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΚΟΣΜΟ.
ΤΑ ΚΥΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΛΑΙΔΙΣΜΑ ΤΩΝ ΠΟΥΛΙΩΝ ΣΤΑΘΜΟΣ
ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ.
ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ Ο ΗΛΙΟΣ ΚΑΙ Η ΣΕΛΗΝΗ.
ΝΟΗΤΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΓΛΥΚΙΑ
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΣΟΥ.
ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ...ΤΟ ΦΩΣ ΜΑΣ..ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΓΙΑ ΤΡΑΤΑΡΙΣΜΑ
ΜΕ ΟΝΕΙΡΑ ΕΥΧΕΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΕΣ..